Encyklopedia Sztuki

Maj 20, 2010

O Sassetcie wiemy tyle

Filed under: obrazy — galeria @ 12:00 am
Tags:

O Sassetcie wiemy tyle, co o Martinim o życiu ledwo–ledwo, o twórczości dużo, bo możemy ją sami analizować. Nazwisko Sassetta jest późne, nie figuruje w dokumentach renesansowych, pojawiło się chyba w XVIII wieku
W XV wieku ten człowiek zwał się Stefano di Giovanni di Consolo (vel Consalvo) da Cortona. Jako malarz, największy wśród XV– wiecznych sieneńskich „prymitywów”, został po wiekach zapomnienia odkryty przez Langtona Douglasa i Bernarda Berensona dopiero w początkach stulecia XX. Ci dwaj i pierwsi ich następcy mieli jasny sąd, zdawało się, że do zakwestionowania trudny: Sassetta był XV–wiecznym spadkobiercą braci Lorenzettich i zwłaszcza Martiniego (wziął po nim elegancką gotycką kaligrafię, subtelną kolorystykę, tendencję geometryczną, sieneński liryzm, etc), a na florenckie nowinki, realizowane wówczas przez Masaccia i spółkę, gwizdał z wyniosłą nonszalancją, gdyż odrzucił dążenie do iluzji, do złudzeniowego realizmu, woląc kontynuować sieneńską tradycję irrealności, bajkowości, symboliczności i przestrzeni abstrakcyjnej. Berenson błyskotliwie stwierdził (i zdanie to cytowane jest wciąż w dobrej wierze przez uczonych ignorantów), że Sassetta „malował tak, jakby Siena leżała nie dziesięć mil, lecz czterdzieści milionów kilometrów od Florencji”. Jednak nowsze badania (głównie druga połowa XX wieku, m.in. Brandi, Carli, Zeri i Christiansen) wykazały, że z tym gwizdaniem na Florencję, czyli z tymi milionami kilometrów, jest niezupełnie tak. W XV wieku sieneńska, gotycka „ilustracyjność” dalej stanowiła dzięki warsztatowi Sassetty opozycję dla florenckiego pędu do realizmu, lecz pod koniec trzeciej dekady tego stulecia Sieneńczyk zaczął sobie przyswajać pewne chwyty florenckie, łącząc je ze stylem sieneńskim, czyli z tradycją Trecenta oraz Gotyku Międzynarodowego. Znaleziono na jego obrazach echa warsztatów Gentile da Fabriano, Masaccia i Masolina. Być może oglądał we Florencji Kaplicę Brancaccich zdobioną przez Masaccia i Masolina (nie ma dowodów, lecz jest to bardzo prawdopodobne). Z twórczością da Fabriana zetknął się w Sienie, gdyż Gentile tworzył tam poliptyk od roku 1425.

About these ads

Dodaj komentarz »

Brak komentarzy.

Kanał RSS z komentarzami do tego wpisu. TrackBack URI

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Twitter picture

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

The Rubric Theme. Create a free website or blog at WordPress.com.

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: